Najlepsze oferty Last Minute

Tunezja

Przydatne? Podziel się z innymi

NAZWATunezja
NAZWA OFICJALNARepublika Tunezyjska
STOLICATunis
WALUTAWaluta: dinar tunezyjski (TND), 1 TND = 1000 millimów; 1 TND =1,39 zł; 1zł = 0,72 TND
JĘZYKJęzyk urzędowy: arabski Inne języki: dialekt tunezyjski, francuski, angielski
POLSKA PLACÓWKAAmbasada Rzeczypospolitej Polskiej w Tunisie

WJAZD I POBYT


Obywatele polscy udający się do Tunezji są zwolnieni z obowiązku wizowego na okres do 90 dni (od 8 sierpnia 2009 r,).Paszport powinien być ważny jeszcze co najmniej 3 miesiące od daty planowego opuszczenia Tunezji, Wjazd do Tunezji powinien nastąpić na podstawie paszportu nie budzącego wątpliwości, co do jego autentyczności. Wszelkie uszkodzenia mechaniczne dokumentu, zamazane wizy, dane osobowe, niewyraźne pieczęcie mogą spowodować uciążliwą procedurę wyjaśniającą lub cofnięcie z granicy. Za przekroczenie pobytu powyżej 3 miesięcy, przy wyjeździe na granicy naliczana jest kara w wysokości ok, 20 dinarów za tydzień (interpretacja tych przepisów i wysokość kary zależna jest od mającego akurat dyżur funkcjonariusza policji granicznej; zdarzają się przypadki, że kary za przedłużony pobyt naliczane są od dnia wjazdu + ilość dni ponad 90 dni w wysokości 10 TND za dzień; więcej informacji w poniższym linku: http://www.centresmigrants.tn/fr/vivre-en-tant-que-migrant-en-tunisie/les-penalites-de-depassement-de-sejour#collapseOne ) Warto podkreślić, że zdarzały się deportacje osób przebywających nielegalnie.

Tunezja nie posiada bezpośredniego rejsowego połączenia lotniczego z Polską. Rejsowi przewoźnicy jak np. AirFrance, Lufthansa czy Alitalia oferują połączenia z przesiadką (jedną lub kilkoma) najczęściej w Paryżu, Frankfurcie lub Rzymie.

Bezpośrednie loty czarterowe przeznaczone są dla turystów(tylko w sezonie turystycznym), Tunezyjczycy mogą korzystać z połączeń czarterowych tylko po uzyskaniu zezwolenia Ministerstwa Transportu, Bilety czarterowe można zakupić w niektórych polskich biurach podróży (bez konieczności kupowania wycieczki czy pobytu wakacyjnego w Tunezji), Samoloty czarterowe lądują na lotnisku w Monastyrze – ok, 150 km od Tunisu lub w Enfidzie (Enfidha) – ok, 40 km od Sousse i ok, 100 km od Tunisu,

Loty czarterowe do Tunezji zostały zawieszone od końca października 2017 r. i planowane jest ich wznowienie na sezon letni 2018 rW dniu 31 sierpnia 2015 r, Tunezja zniosła obowiązek posiadania przez turystów wyjazdowych znaczków skarbowych,

Rezydenci mieszkający w Tunezji za wyrobienie lub przedłużenie karty pobytu płacą 150 dinarów (300 w przypadku składania wniosku po upływie terminu legalnego pobytu); studenci lub uczniowie – 75 dinarów (więcej informacji w linku: http://services.interieur.gov.tn/wap/fr/docs/demarches/05.html)

Osoby przebywające w Tunezji na podstawie karty pobytu oraz mające obywatelstwo tunezyjskie obowiązane są do wykupienia przy każdym wyjeździe znaczka skarbowego wartości 60 TND.

lstnieje obowiązek meldunkowy, Przy pobytach w hotelach następuje to automatycznie. W innych sytuacjach obowiązek ten ciąży na osobie zapraszającej. Zgłoszenie każdego indywidualnego pobytu oraz legalizacji pobytu dłuższego niż 90 dni dokonuje się na najbliższym względem zamieszkania posterunku policji. Zaleca się stosowanie do miejscowych przepisów w tym zakresie oraz legalizację pobytu powyżej ww. okresu.

BEZPIECZEŃSTWO


Na terenie całego kraju obowiązuje stan wyjątkowy  (ostatnio przedłużony do 15 lutego 2018 r.).

Patrole wojskowe i specjalne oddziały policji (gwardia narodowa, antyterroryści) strzegą ważnych gmachów państwowych, obiektów wojskowych, centrów handlowych, głównych arterii i ulic, Sytuacja bezpieczeństwa wzbudza niepewność (wzrost działalności terrorystycznej, powstające magazyny broni, czy schronienia terrorystów), kurorty turystyczne zostały objęte szczególną ochroną. Odradza się przed wyjazdami indywidualnymi i zorganizowanymi poza strefy turystyczne, szczególnie odwiedzanie pogranicza tunezyjsko-libijskiego oraz tunezyjsko-algierskiego, zwłaszcza na zachód od linii wyznaczonej miastami Tabarka- Jendouba- Al Kaf (Le Kef)- Siljana- Sidi Bu Zajd (Sidi Bouzid)- Kafsa (Gafsa)- Tauzar (Tozeur), oraz strefy pustynnej na południe od linii wyznaczonej miastami Tauzar (Tozeur) – Kibili (Kebili) – Kabis (Gabes). Obowiązuje całkowity zakaz poruszania się w zamkniętych strefach wojskowych.

Na terenie całego kraju należy unikać demonstracji i tłumnych zgromadzeń. Stale wskazane jest zachowanie szczególnej ostrożności m.in. z uwagi na rosnące zagrożenie drobną przestępczością, głównie kradzieżami torebek (wyrywanie przez kierowców skuterów, motorynek), plecaków, portfeli czy telefonów komórkowych. Zdarzają się także włamania do pokoi hotelowych. Hotele nie ponoszą odpowiedzialności za rzeczy wartościowe pozostawione w pokojach (w tym dokumenty). W związku z częstymi kradzieżami, nawet w renomowanych hotelach, zaleca się korzystanie z sejfów (cena wynajmu wynosi 2-3 TND za dobę).

Nie trzeba nosić przy sobie paszportu, wystarczy mieć jego kopię. W razie wystąpienia niebezpieczeństwa należy pozostawać na obszarze ośrodków hotelowych oraz bezwzględnie stosować się do zaleceń sił porządkowych, kierownictwa hotelu i przedstawicieli biur podróży. Wszystkich Polaków udających się do Tunezji zachęcamy do rejestracji swojego wyjazdu w systemie „Odyseusz” https://odyseusz.msz.gov.pl/.

W przypadku utraty (kradzieży, zagubienia) dokumentów należy ten fakt zgłosić na posterunku policji i poprosić o wydanie stosownego zaświadczenia, najlepiej w języku francuskim. Ambasada wystawia paszporty tymczasowe na powrót do kraju oraz zaświadczenia o utracie dowodów osobistych i informuje urzędy gmin w Polsce o ich utracie (nie wydaje dowodów osobistych, ten dokument należy wyrobić po powrocie do kraju). W obu przypadkach (utraty paszportu i dowodu osobistego) należy osobiście zgłosić się do placówki w Tunisie.

UBEZPIECZENIE


Obowiązkowe jest ubezpieczenie zdrowotne. Przy wyjazdach zorganizowanych należy sprawdzić warunki ubezpieczenia oferowanego przez biuro podróży. Dla osób z chorobami przewlekłymi zalecane jest wykupienie dodatkowego ubezpieczenia. Przed udaniem się do lekarza, należy najpierw zgłosić się do rezydenta, który przekaże bezpośrednio firmie ubezpieczeniowej informację o potrzebie udzielenia  pomocy lekarskiej danej osobie. Dokładną procedurę opłaty za uzyskaną pomoc lekarską wyjaśniają rezydenci/opiekunowie wycieczek na początku turnusu. W przypadku, gdy polska firma ubezpieczeniowa zakwestionuje zasadność wizyty lekarskiej lub hospitalizacji, należy samodzielnie dokonać opłaty w gotówce lub przelewem z Polski (przez rodzinę) na konto szpitala. Szpitale mogą odmówić wypuszczenia pacjenta do momentu uiszczenia opłaty.

ZDROWIE


W Tunezji nie występuje zagrożenie epidemiologiczne, nie ma więc obowiązku szczepień przedwyjazdowych. Wskazane są jednak szczepienia przeciw polio i tężcowi. Na wypadek ewentualnych dolegliwości przewodu pokarmowego związanych ze zmianą diety należy zaopatrzyć się przed przyjazdem w niezbędne lekarstwa. Woda z kranu – po przegotowaniu – zdatna do picia. Bez obaw można stołować się w restauracjach (a unikać małych barów).

Wizyta u lekarza kosztuje 30-100 TND. Doba w szpitalu publicznym kosztuje 30-50 TND, a w prywatnej klinice, z uwzględnieniem ewentualnych kosztów leczenia, od 200 TND (w przypadku wykonywania badań lub zabiegów koszty wzrastają).  Jakość usług medycznych w publicznej służbie zdrowia jest mało satysfakcjonująca; wysoki standard prezentują natomiast kliniki i gabinety prywatne. W przypadku lżejszych chorób można korzystać z porad farmaceutów. Apteki prezentują wysoki standard i dysponują szeroką gamą leków.

Przy wwozie zwierząt wymagane są bezwzględnie weterynaryjne certyfikaty zdrowia (paszporty) i szczepień (więcej informacji w linku: http://www.douane.gov.tn/index.php?id=190&L=27).

PODRÓŻOWANIE PO KRAJU


Przed podjęciem decyzji o odbyciu indywidualnej podróży po Tunezji, sugerujemy wnikliwe zapoznanie się z informacją nt. bezpieczeństwa zarówno na stronach MSZ www.msz.gov.pl , jak i placówki www.tunis.msz.gov.pl.

Nie ma formalnych ograniczeń odnośnie swobodnego podróżowania po kraju. poza zamkniętymi strefami wojskowymi, które obejmują tereny górzyste i pustynne.

Drogi główne i autostrady są zazwyczaj w dość dobrym stanie (brak kolein, ale wyrwy pojawiają się nawet na autostradach); drogi boczne – w większości przypadków fatalne. Istnieją dosyć dobre połączenia kolejowe między większymi miastami. W miarę dobrze funkcjonuje sieć połączeń autobusowych linii SNTRI, podlegająca Ministerstwu Transportu. Informacje o transporcie można znaleźć na www.transport.tn. Można też podróżować taksówkami międzymiastowymi (louage). Są to charakterystyczne samochody mini-vany lub vany w kolorze

białym lub żółtym z czerwonym lub czarnym pasem. W dużych miastach Tunezji można korzystać ze środków komunikacji miejskiej, niestety rzadko dopasowanej do rozkładu jazdy (najczęściej rozkładu jazdy w ogóle nie ma). Komunikacja odbywa się głównie autobusami, metrem czyli naziemną kolejką oraz wyjątkowo tanimi taksówkami w kolorze żółtym, gdzie światełko na przedniej szybie w kolorze czerwonym oznacza, że jest wolna; w kolorze zielonym – zajęta Koszty przejazdu zależą od długości trasy (strefy) i wahają się od 0,450-0,900 na starcie plus 0,400 do 0,800 TND za kilometr. W komunikacji miejskiej istnieje możliwość kupna biletów tygodniowych.

Główna (i jedyna dłuższa) autostrada łączy Bizertę, Tunis, Sousse, Sfax i Gabes – łączna jej długość ok. 475 km. Druga autostrada o długości ok. 40 km prowadzi z Tunisu do Medjez El Bab na zachód w kierunku Algierii. W planach jest budowa następnego odcinka autostrady do granicy z Libią. Dozwolona prędkość na autostradach to 110 km/h, na zwykłych drogach: 90 km/h, w miastach: 50 km/h. Na Dżerbie – 70 km/h poza miastami, 50 km/h -w miastach.

INFORMACJE DLA KIEROWCÓW


Obowiązuje zielona karta. Respektowane jest polskie prawo jazdy. Na drogach należy zachować szczególną ostrożność, gdyż Tunezyjczycy bardzo swobodnie traktują przepisy ruchu drogowego, mimo że obowiązuje europejski kodeks drogowy. Są nieobliczalni przy wykonywaniu jakichkolwiek manewrów, a stan techniczny pojazdów pozostawia wiele do życzenia; po zmroku wiele samochodów jeździ bez włączonych świateł mijania, a niektórzy jeżdżą na światłach drogowych i przeciwmgłowych, całkowicie oślepiając kierowców jadących z naprzeciwka. Dosyć często zdarza się jazda na czerwonym świetle, pod prąd i wymuszanie pierwszeństwa. Szczególną uwagę należy zwracać na pieszych, gdyż nie obowiązuje tu zasada przechodzenia na pasach (pasów i świateł dla pieszych zazwyczaj nie ma, a jeżeli są – nikt nie zwraca na nie uwagi); piesi najczęściej przebiegają przez jezdnię czy nawet autostradę, zeskakując z betonowych bloków oddzielających dwa pasy. Szczególnie po rewolucji 2011 r. kierowcy czują się całkowicie bezkarni. Policjanci stojący na skrzyżowaniach zazwyczaj nie zwracają uwagi na łamanie przepisów, zdarza się, że nakładają mandaty (płatne do rąk policjanta). Policjanci czy wojsko zatrzymują samochody częściej do kontroli antyterrorystycznej, niż w celu sprawdzenia stanu technicznego pojazdu.

Nie ma problemu z przyjazdem do Tunezji własnym samochodem (promy z Genui , Rzymu i Palermo we Włoszech lub z Marsylii we Francji). W Tunezji obowiązują ogólne (europejskie) zasady odpowiedzialności sprawcy stłuczki czy wypadku. Na wezwaną do wypadku policję czeka się czasami kilka godzin. Wypożyczenie samochodu następuje na podstawie okazanego paszportu, prawa jazdy i wypełnionego na miejscu formularza. Koszt w zależności od marki samochodu, regionu czy nawet pory roku waha się w granicach 35-100 TND za dzień. Niektóre agencje wymagają wpłaty kaucji w wysokości ok. 1000 TND.

CŁO


Nie ma obowiązku deklarowania na granicy wwożonych środków płatniczych do równowartości 5000 TND. Nie ma ograniczeń ilościowych w wymianie dewiz na walutę miejscową. Zabroniony jest wwóz i wywóz waluty tunezyjskiej (za złamanie zakazu grożą poważne konsekwencje natury prawnej);; niewydaną gotówkę należy wymienić przed wylotem na dewizy po okazaniu karty pokładowej i dowodu wymiany dewiz na dinary (banki na lotniskach czynne 24h).

Wymienić można nie więcej niż 1/3 wcześniej wymienionej kwoty i nie więcej niż 100 TND. Dozwolony jest wwóz: 200 szt. papierosów, 50 szt. cygar, 2 l alkoholu poniżej 25% , 1 litr powyżej 25%, dwóch aparatów fotograficznych, jednej kamery filmowej. Ze względu na fakt, iż przepisy tunezyjskie są różnie interpretowane przez urzędników celnych, sugerujemy deklarowanie wwozu sprzętu fotograficznego (aparatów fotograficznych, kamer, filmów, płyt czy kaset video).

( więcej informacji w linku: http://www.douane.gov.tn/index.php?id=186&L=27 )

PRZEPISY PRAWNE


Zabronione jest fotografowanie obiektów wojskowych i rządowych. Dziennikarze na wykonywanie zdjęć i ew. filmowanie muszą posiadać specjalne zezwolenie, które wydawane jest przez specjalne biuro przy kancelarii premiera.

Za posiadanie lub używanie nawet minimalnej ilości narkotyków grożą kary więzienia, nawet do 20 lat. Warunki w więzieniach – bardzo ciężkie; odwiedziny możliwe, ale konieczna jest zgoda prokuratura. Cele przepełnione, czasami nie ma miejsca siedzącego i wszyscy więźniowie w małym pomieszczeniu stoją. Do obowiązków rodziny należy przekazywanie więźniom środków czystości, produktów higienicznych, lekarstw i jedzenia.

Konkubinat i związki homoseksualne oficjalnie zabronione.

W dniu 23 listopada 2015 r. (ogłoszone w tunezyjskim dzienniku ustaw w 27.11.2015r.) wprowadzono

nowelizację ustawy z maja 1975 r. o numerze 2015-46 znoszącą obowiązek wydawania zgody przez ojców Tunezyjczyków na wyrobienie paszportu i na wyjazd za granicę małoletnim dzieciom. Od tego dnia dzieci mogą podróżować pod opieką jednego z rodziców bez pisemnej zgody drugiego, bez względu na sytuację prawną rodziców (obojętnie czy są małżeństwem czy są rozwiedzeni). Mogą także podróżować w towarzystwie jednego z opiekunów prawnych lub innej osoby posiadającej prawo do opieki. W praktyce oznacza to, że dzieci z rodzin mieszanych (np. tunezyjsko-polskich) opuszczają Tunezję okazując na granicy dwa paszporty (np. tunezyjski i polski). Jednakże zdarza się, że funkcjonariusz graniczny wymaga zgody rodzica- ob. Tunezji na wyjazd swojego dziecka, które jest legalizowane w urzędzie gminy/ miasta. Jeżeli dziecko nie posiada paszportu tunezyjskiego, a matka-cudzoziemka nie jest w stanie go wyrobić, na wyjazd dziecka ojciec musi obowiązkowo wydać zezwolenie na piśmie, legalizowane przez notariusza lub w urzędzie miasta/gminy; może być wymagana także osobista obecność ojca na lotnisku.

OBYCZAJE


Tunezja jest krajem muzułmańskim i choć spożywanie alkoholu nie jest zabronione; nie należy jednak tego czynić w miejscach publicznych i w lokalach gastronomicznych niemających licencji na jego sprzedaż. W czasie świętego miesiąca ramadan (post) należy również w ciągu dnia unikać spożywania pokarmów i picia napojów oraz palenia papierosów na ulicach, gdyż może to spowodować nieprzychylne reakcje ze strony Tunezyjczyków. Należy wziąć pod uwagę, że podczas ramadanu administracja, handel i transport funkcjonują w zwolnionym tempie i w ograniczonych godzinach. Muzułmanie jedzą śniadanie przed wschodem słońca, a w czasie drugiego posiłku zaraz po zachodzie słońca, ulice zupełnie pustoszeją. Ruch pieszy i kołowy zaczyna nasilać się ok. 20.00-21.00 i trwa do późnych godzin nocnych, kiedy to rodziny i znajomi składają sobie wizyty.

Poza miejscowościami turystycznymi, szczególnie na południu kraju, należy dostosować swój ubiór do zwyczajów państwa muzułmańskiego. Nie należy robić zdjęć mieszkańcom bez ich wyraźnej zgody (zdarza się, że zgoda jest wyrażana po opłacie kilku dinarów).

Mężczyzna ma uprzywilejowaną pozycję w tym kraju. Istnieją miejsca publiczne (kawiarnie) przeznaczone tylko dla mężczyzn. Prezenty – mile widziane i odwzajemniane.

Zachowanie wobec kobiet ogólnie grzeczne, choć bywa i zaczepne (zazwyczaj względem turystek). Pomimo równouprawnienia, tunezyjska kobieta ma mniej uprzywilejowaną pozycję niż mężczyzna. Zachowanie wobec dzieci – bardzo serdeczne. Zwyczajem jest głaskanie czy dotykanie małych dzieci o blond włosach i jasnych karnacjach, co podobno przynosi Tunezyjczykom szczęście.

ŚWIĘTA


Święta państwowe:

1 stycznia – Nowy Rok,

14 stycznia – rocznica wybuchu rewolucji,  

20 marca – Święto Niepodległości,

9 kwietnia – Święto Męczenników,

1 maja – Święto Pracy,

25 lipca – Święto Republiki,

13 sierpnia – Święto Kobiet i Rodziny,

15 października – Święto Ewakuacja Bizerty.

W Tunezji obchodzone są dodatkowo święta religijne: święto z okazji zakończenia ramadanu, święto Aid el Idha, muzułmański Nowy Rok oraz dzień urodzin proroka Mahometa (Mouled). Są to święta jedno- lub dwudniowe, ruchome. Dniem ustawowo wolnym od pracy jest w Tunezji niedziela, urzędy i instytucje państwowe nie pracują także w soboty. Zazwyczaj w niedziele i święta supermarkety, sklepy i restauracje otwarte są jak w dzień powszedni, natomiast zamknięte są wszystkie urzędy.

PRZYDATNE INFORMACJE


Najczęściej praktykowaną formą płatności jest gotówka lub czek. W zasadzie nie ma możliwości zapłaty w walutach obcych, w tym w euro lub dolarach, natomiast waluty te można wymienić bez problemu na

lotniskach, w bankach i w hotelach. Międzynarodowymi kartami kredytowymi VISA, MasterCard czy Maestro można płacić w dużych centrach handlowych i w wielu restauracjach. W większych miastach znajdują się bankomaty.

  • Turyści praktycznie nie mają możliwości uzyskania zwrotu podatku VAT. Wyjątek stanowią zakupy dokonywane w sklepach narodowego biura rzemiosła (Artisanat), w których po uprzedzeniu, że zakupiony towar przeznaczony jest na wywóz za granicę, odliczany jest podatek VAT (więcej informacji w linku http://www.douane.gov.tn/index.php?id=194&L=572).
  • Z uwagi na wprowadzony stan wyjątkowy, odradza się wwożenia oraz korzystania na terytorium Tunezji bezzałogowych statków powietrznych tzw. dronów.
  • W miejscowościach turystycznych można się porozumieć w języku francuskim, angielskim, włoskim i niemieckim, a nawet, w ograniczonym zakresie, w języku polskim – szczególnie w strefach turystycznych.
  • W czasie ramadanu urzędy pracują do godziny 14.oo, większe sklepy otwarte są do godziny 15.00­16.00, mniejsze otwierane są na 3-4 godziny ok. południa; godziny otwarcia supermarketów pozostają bez zmian. Zamknięte są w ciągu dnia restauracje i kawiarnie poza hotelowymi i nielicznymi miejskimi dla osób nie obchodzących ramadanu. Kawiarnie i restauracje otwierane są wieczorem ok. 19.oo -20.oo (godziny otwarcia uzależnione są od zachodu słońca), a menu jest ograniczone zazwyczaj do tradycyjnych potraw ramadanowych (kuskus, baranina).
  • W zwykłe dni sklepy otwarte są zazwyczaj do godziny 19.oo, prywatne sklepiki spożywcze – nawet do 24.oo, supermarkety – zazwyczaj do 22.oo. W sezonie w miejscowościach turystycznych sklepiki prywatne pracują nawet 24h/dobę.
  • Urzędy pracują od poniedziałku do czwartku w godzinach 8.3o-12.3o i 13.3o-17.3o, w piątki: 8.oo-13.oo i 14.3o – 17.3o, w soboty – nieczynne. Banki czynne są od poniedziałku do piątku w godzinach 8.oo-16.oo z przerwą południową między 12.oo a 14.oo. W weekendy nie pracują.
  • Brak mszy w języku polskim; msze w kilku językach (francuski, niemiecki, włoski, angielski) w kościele Jean d’Arc w Tunisie, w Sousse w kościele Św. Feliksa (Eglise Saint Félix – 1 rue de Constantine – 4001 SOUSSE CORNICHE; 200m od kolejowego dworca głównego; tel. +216 73 224 596). Prawo dopuszcza wyznawanie innych niż islam religii monoteistycznych.
  • Ubiór traktowany jest bardzo indywidualnie – od czarnych sukien zasłaniających całą postać, ze szparką na oczy przesłoniętą woalką (nikab), do spódnic mini, bluzek na ramiączka i rozpuszczonych włosów.
  • Zakupy: zarówno produkty europejskie, jak i miejscowe, dostępne bez problemu w dużych centrach handlowych (Carrefour, Géant, Monoprix, Champion, Magazin Général). W Tunezji istnieje duża ilość małych, prywatnych sklepików i bazarów (souk). Alkohole importowane – bardzo drogie (nawet do ok. 300-400 zł/l), miejscowe wina – bardzo dobre (ok. 20-40 zł/0,75l). Poniżej orientacyjne ceny niektórych produktów: pieczywo – od ok. 40 gr. za bagietkę do 4 zł. za chleb, mleko – 2-3 zł/l, masło – 3,50 zł/kostkę, jajka – 10-18 zł /30 szt., sery żółte – 30-80 zł/kg, wędliny drobiowe i wołowe – 10-60 zł/kg, ryby – 20-100 zł/kg, owoce – 2-20 zł/kg, woda mineralna – 1,50 zł/1,5l, coca-cola – 3,50 zł /1,5 l, migdały suszone -40-50 zł/kg, morele suszone – 30 zł/kg, mydło – 1,50-2 zł/kostka, daktyle – 10-30 zł/kg, benzyna – 3,30 zł/l, ropa -3 zł /l

Podczas podróży zagranicznych należy przestrzegać praw i zwyczajów kraju pobytu, pamiętając przy tym, że gospodarze mają prawo wymagać stosownego zachowania od turystów odwiedzających ich kraj, w tym w odniesieniu do zakresu swobód przysługujących różnym grupom społecznym oraz światopoglądowym. Przed wyjazdem zapoznaj się z wszelkimi dostępnymi informacjami o kraju, do którego się udajesz, a które mogą być przydatne w podróży.

Podczas planowania podróży do opisanego powyżej kraju, zaleca się zapoznanie się z  ostrzeżeniami dla podróżujących, zawierającymi najnowsze informacje istotne dla bezpieczeństwa obywateli polskich na świecie oraz zgłoszenie podróży w systemie Odyseusz.msz.gov.pl

Przydatne? Podziel się z innymi

Najlepsze oferty Last Minute

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *